ฉันเคยถูกหักหลังถึงสามครั้ง
จึงเข้าใจว่าทุกอย่างบนโลกล้วนเป็นสิ่งลวงหลอกทั้งเพ
ความโกรธของฉัน จะไม่มีวันดับสูญ
หนึ่งคือเทพ
ผู้สร้างฉัน... ผู้ซึ่งเป็น 'มารดา' ของฉัน
ผู้ซึ่งเห็นพลังอำนาจอยู่เหนือสิ่งอื่นใด และทอดทิ้งคนที่ไร้ประโยชน์อย่างฉันไปในที่สุด
สองคือมนุษย์
ครอบครัวของฉัน... เพื่อนของฉัน...
ผู้ที่ถูกความกลัวเข้าครอบงำ และเห็นฉันเป็นเพียงสิ่งที่น่ารังเกียจ
และสามคือพวกเดียวกัน
ความหวังของฉัน... นกน้อยที่กระทั่งปีกก็ยังไม่แข็งแรงพอ
ซึ่งถูกควบคุมโดยอายุขัยของชีวิต และทรยศต่อสัญญาที่เคยให้ไว้กับฉัน
มนุษย์นั้นเชื่อใจไม่ได้ และเทพก็ทำให้ฉันเกลียดชัง
ฉันละทิ้งทุกสิ่ง และเย้ยหยันทุกอย่างในโลกหล้า
จิตใจของฉันจะไม่ต้องแปดเปื้อนด้วยมลทินทางโลกอีก
และละจากความรู้สึกต้อยต่ำเยี่ยงมนุษย์
ส่วนที่ว่างเปล่าของฉัน จะขาวสะอาดบริสุทธิ์เฉกเช่นยามถือกำเนิดใหม่
และถูกเติมเต็มโดยหัวใจอันเปี่ยมไปด้วยพลังของเทพเจ้า
หึหึหึ... ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!
อย่าได้กลัวไปเลย ความเจ็บปวด มันก็เพียงชั่วพริบตาเท่านั้นแหละ
ยุคสมัยของพวกเธอ... กำลังจะสิ้นสุดลงแล้ว