มีคนกล่าวว่า เมื่อท่านหญิง Ningguang ต้องจัดการกับเรื่องสำคัญ
ก็จะต้องมาที่ตำหนักหยก (Jade Chamber) แห่งนี้
และจะห้ามไม่ให้คนอื่นเข้ามา เหลือไว้เพียงคนสนิทที่สุดของท่านหญิงสามคน
แล้วเหตุใดท่านหญิงต้องพาคนสนิททั้งสามไปด้วย?
พวกเธอจะคอยอยู่ข้างกาย คอยเรียบเรียงข้อมูลต่าง ๆ
จัดการกับเอกสาร
และนำไปติดไว้กับกำแพงทีละแผ่น ๆ
ยิ่งติดยิ่งเยอะจริง ๆ
แต่ก่อนที่กำแพงจะเต็มไปด้วยกระดาษ
Ningguang ก็มักจะคิดหาคำตอบได้ก่อนเสมอ
เมื่อได้คำตอบแล้ว
เธอก็จะฉีกเอกสารทั้งหมด
แล้วโปรยมันทิ้งไปนอกหน้าต่าง
เศษกระดาษแผ่นน้อย
ปลิวไปตามสายลม
ดูราวกับเกล็ดหิมะที่ตกลงมาโดยฉับพลัน
ข้อความบนเศษกระดาษเหล่านั้น
ในสายตาของนักธุรกิจทั่วทั้ง Liyue
ก็เหมือนรอยน้ำหมึกบนหิมะขาวอันโพลน
ฉูดฉาดตายิ่งนัก!
ดังบทกวีที่กล่าวว่า
ดุจหิมะ ที่ล่องลอยจากเมฆา
ลายเส้นแลอักษร ล้ำค่าเหลือคณา
สะเทือนขุนเขา เคลื่อนย้ายธารา
ทุกผู้ประจักษ์ อำนาจวาจาแห่ง Tianquan