น่าเศร้าใจเสียจริง
วิญญาณรักสองดวงได้พรากจากกันอย่างโหดร้าย
ความบ้าคลั่ง ความโศกเศร้า และความเกลียดชังได้ก่อตัวขึ้น
เพียงเพราะการสังเวยนั้น ได้นำมาซึ่งหายนะ
ถ้าไม่ใช่ด้วยคมดาบที่นางชักออก ผู้คนคงต้องล้มตาย
พันธะทางโลกสิ้นสุดลง พร้อมชะตาต้องเซียนที่เริ่มต้นขึ้น
ที่พำนักเซียนได้มาเติมเต็มสายสัมพันธ์
พร้อมใช้เชือกสีแดงพันธนาการเธอไว้
ร่องรอยของอดีตพร่าเลือนเริ่มจางหาย
ครั้นนกพิสุทธิ์หวนกลับบ้านอีกครั้ง หาได้เจออดีตที่เคยเรืองรอง
เจอเพียงหยากไย่พริ้วเรียกวิญญาณที่ลางเลือน
ชะตาที่ผูกพันกับทางโลก
ได้สลายหายไปดั่งควัน
เดิมทีเรื่องราวของ "เทพธิดาแห่งการทำลายล้าง" ควรจะจบลงเท่านี้
แต่วันนี้ฉันจะขอเพิ่มอีกสักหน่อย
และขอขับร้อง... ให้ทุกท่านฟัง
ณ โลกที่ดูคล้ายจะห่างไกลไร้คนเข้าใจ
กลับพบมิตรแท้ผู้รู้ใจ
ด้วยหอกพู่สีแดงพร้อมดาบซึ่งทอแสงประกาย
ร่วมขจัดกระแสคลื่นที่โหมกระหน่ำ
เมื่อครั้งที่นกพิสุทธิ์หวนกลับ
โลกกว้างนั้นไร้ที่พึ่งพิง
แม้จากไปอย่างโดดเดี่ยว
วันนี้กลับพบพานอีกครา
ทั่วโถงเต็มไปด้วยเพื่อนพ้องรายล้อม
อยู่พร้อมหน้ากัน ณ เวลานี้