"กิเลน" เป็นสัตว์ที่ใจดีมีเมตตาของหมู่เซียน
พวกเขาจะดื่มแต่น้ำค้าง และกินแต่พืชเป็นอาหาร
แต่บางที สำนักบนภูเขาของเซียนใน Jueyun Karst...
สำหรับด้านที่เป็นมนุษย์ของเธอแล้ว
อาจจะเหงาเกินไป
เมื่อคืนนี้ ภายใต้แสงจันทร์
ฉันเห็น Ganyu ยืนอยู่ที่หน้าผาเพียงลำพัง
เหม่อมองไปยังทะเลหมอกบนภูเขา
ร่างอันบอบบางของเธอ
จมอยู่ในทะเลหมอกอันกว้างใหญ่
ฉันเห็นถึงความเหงาโดดเดี่ยวของเธอ
เลยอยากชวนเธอให้กลับไปยังโลกมนุษย์ ...
แต่ตอนนั้นเอง
ฉันก็ได้ยินประโยคที่เธอพูดขึ้นว่า:
"ความเหงาที่ Liyue"
"มันเหงากว่าที่ Jueyun Karst เสียอีกนะ"
"การมองดูเมฆใน Jueyun Karst"
"เป็นเพียงแค่ความเหงาของคนที่เฝ้าดูเมฆ"
"เมื่อฉันเดินเข้าไปท่ามกลางผู้คนใน Liyue"
"ก็ยิ่งรู้สึกถึงความโดดเดี่ยว"
"ของสิ่งที่ไม่ใช่มนุษย์ที่อยู่ในโลกใบนี้"