เมื่อลมกระแสแรกพัดผ่านดินแดน
เหล่านกที่มีปีกต่างโหยหาท้องฟ้า
แต่พวกมันบินไม่ได้
พวกมันจึงถามเทพแห่งลมว่า
"พวกเราจะไปยังฟากฟ้าได้อย่างไร?"
เทพแห่งลมได้ฟังดังนั้นจึงตอบว่า
"พวกเจ้ายังไม่ได้พบสิ่งที่สำคัญที่สุด"
เมื่อเทพเจ้ากล่าว สายลมก็พัดผ่านทั่วดินแดน
พัดเมล็ดแดนดีไลอ้อนลอยสูงขึ้นไปบนฟ้า
เหล่านกกางปีกโผไปในนภา
แต่สายลมนั้นเบาบางเกินไป
ทำให้พวกมันร่วงหล่นลงไปบนผืนดิน
พวกมันจึงไปยังผาสูงชัน
ที่ซึ่งสายลมนั้นพัดกระโชกแรง
เหล่าวิหคทิ้งตัวจากหน้าผา
และกระพือปีกทั้งสองท่ามกลางสายลมแกร่ง
จนกระทั่งพวกมันโบยบินได้อย่างอิสระบนนภา
เหล่านกบอกกับเทพแห่งลมด้วยความสำราญว่า
"เราเข้าใจแล้ว เราต้องการลมที่แรงยิ่งกว่าเพื่อให้บินได้นี่เอง"
เทพแห่งลมได้ยินดังนั้นจึงตอบกลับไปว่า
"สิ่งที่พวกเจ้าขาดไปไม่ใช่สายลม หากแต่มันคือความกล้า"
"ความกล้าที่จะทำให้เจ้าเป็นนกที่บินได้ เป็นตัวแรกของโลก"